Münşeat

Münşeat
Önsöz • Bayramlık

Fragmanlar

SANA

Rüyâ gördüğünü hissediyordum benim dualarımı anlatırdın kalkınca rüyâda gibi yazdıklarımı bazen susardım - tâbir ederdim çoğu zaman ve ufka bakardım tekrardan evimi özledim – gerçek ama o gerçek için zındandayım ben yuva olsun diye bütün evler!

Herşey uykuda şimdi - deniz bile –sakın zındanda denizin işi ne deme!– dinle dinle nasıl inliyor kederliyim seninle esmer sefire ve kendime bile kızıyorum senin uğruna savaşçının işinde eşi ne yufkalaşmak yakışmıyor bana döneceğim elbette döneceğim ama tabutta ama dorukta görevimin gereği bu benim zındanda da olsam hep erim hep böyle sürmeli duruşum – duan böyle olmalı senin!

Kendini fazla koruyan hastalanır nihayet fazla özenden bilirsin – kendimi esirgemem ben benim gibi kardeşlerimle ufukta hep ufukta hep ufukta!

ÖLÜM

—Doğduğum gün ilk ölümümdü sen gittiğinde tekrardan öldüm izsiz gömüldüm kim kaçıncı kez!

—Yankılanırken ölümler içimde ölüm beğenip ölümlerden gecenin sonuna yürüdüm!

—Yanımda kahrın gölgesi gûya ıslık çalaraktan yaşayıp durmada ne mânâ vakit sabaha karşıydı mendil sallayıp eşe dosta son kez daldım son uykuya!

—Boylu boyunca upuzun ölümün toplandık başına içten yalnız ben ağladım!

—İşte o gün bu gündür karar verdim olurolmaz ölmemeye arkamdan ağlayanım olmalı!

ÇOCUK VE ASLAN

Hakîm – peçe – serçe – çocuk mânâ boyu sarmaşık söyleyin kardeşlerim yağmacı aslan neden çocuklaşsın? çünkü masumluktur çocuk ve unutkanlı bir yeni başlangıç bir oyun –yıldızlarla?– kendiliğinden dönen bir çark bir ilk hareket – görünür bereket teshir gücü malûm – büyükte ve küçükte çocuk sırrında aslan!